Kolejny nasz Adwent...

Ten czas radosnego oczekiwania na przyjście Pana Jezusa, rozpoczyna nowy rok kościelny. Słowo "adwent" pochodzi od łacińskiego "adventus" i oznacza przyjście. W czasie czterech tygodni Kościół, poprzez liturgię, stara się obudzić w nas uczucia nadziei, tęsknoty
i właśnie radosnego oczekiwania. Adwent nie ma charakteru pokutnego, tak jak Wielki Post, jednak również jest czasem nawrócenia, pokuty oraz okazją, abyśmy przygotowali nasze serca na przyjście Pana. Głównymi postaciami Adwentu są: Najświętsza Maryja Panna, która stanowi dla nas wzór oczekiwania z miłością na Pana Jezusa; prorok Izajasz, który zapowiadał przyjście Zbawiciela oraz św. Jan Chrzciciel, który bezpośrednio przygotowywał lud na spotkanie Mesjasza - wzywają nas oni do prostowania ścieżek naszego serca dla Chrystusa.

Z Adwentem wiążą się takie zwyczaje jak: Msza św. roratnia ku czci Matki Bożej, Świeca roratnia - symbol Maryi, oraz Wieniec adwentowy. Ten ostatni pochodzi z Niemiec, gdzie w 1839r. a więc już przed 174 laty - pewien pastor prowadzący przytułek dla sierot wpadł na pomysł, aby wieńcem przystroić świetlicę dla dzieci. Razem
z wychowankami w I niedzielę adwentu zapalił pierwszą świecę adwentową by wytworzyć nastrój skłaniający do modlitwy. Następne, mniejsze dwadzieścia cztery świece podopieczni zapalali każdego dnia aż do Wigilii, gromadząc się na śpiewie i modlitwie. Później drewniane koło przystrojono gałązkami jodły. Z czasem liczbę świec zmniejszono do czterech, a zwyczaj ten szybko rozszedł się po wielu krajach.
W Polsce zwyczaj ten pojawił się po pierwszej wojnie światowej.